Het werkvisum voor Japan: eerst de baan, dan de COE

Wie Australië of Canada heeft bekeken, verwacht een puntentabel, een beroepenlijst en een wachtrij. Japan werkt anders: er is geen puntendrempel, geen loterij en geen quota voor kenniswerkers. Er is één poortwachter, en dat is een werkgever in Japan die jou wil aannemen. Dit artikel legt de keten uit — en de bonus die bijna niemand telt.

De keten: baan → COE → visum → drie maanden

Het Japanse systeem draait om de Certificate of Eligibility (COE): een vooraf-goedkeuring van de immigratiedienst dat jouw werk in Japan aan de eisen voldoet. De aanvraag wordt in Japan ingediend — door je werkgever, niet door jou; een route waarin je zelf vanuit Nederland een COE aanvraagt bestaat niet. De aanvraag is gratis en duurt officieel één tot drie maanden; sinds 2023 komt het certificaat ook digitaal per e-mail (e-COE).

Met het COE ga je naar de Japanse ambassade in Den Haag: geen afspraak, indienen op werkdagen tussen 9:00 en 11:30, en in de regel vijf werkdagen later is het visum klaar. Let op twee dingen: er is geen spoedservice, en de leges zijn per 1 juli 2026 verhoogd naar zo'n ¥ 15.000 per persoon — sites die nog ¥ 3.000 noemen, lopen achter. Daarna tikt de laatste klok: binnen drie maanden na afgifte van het COE moet je Japan binnenreizen.

De eisen: een diploma, een passende functie, een normaal salaris

De standaard werkstatus heet voluit Engineer / Specialist in Humanities / International Services — in de praktijk "gijinkoku", en hij dekt vrijwel al het kenniswerk: IT, engineering, finance, marketing, vertaling, design. De eisen zijn overzichtelijk: een bachelor (of tien jaar werkervaring; drie jaar voor de internationale beroepen zoals vertalen), een functie die bij je opleiding past, en een salaris dat minstens gelijk is aan dat van een Japanse collega. Geen taaltest voor de meeste functies — al geldt sinds april 2026 voor taal- en klantcontactberoepen bij kleinere werkgevers wél een JLPT N2-eis. Het visum komt in termijnen van één, drie of vijf jaar en is gewoon verlengbaar.

De bonus: tel je HSP-punten, altijd

Het puntensysteem dat Japan wél heeft — Highly Skilled Professional — is geen drempel maar een upgrade. Haal je 70 punten op opleiding, werkervaring, leeftijd, jaarinkomen en Japans, dan krijg je: altijd vijf jaar verblijfsduur, een partner die vrij mag werken (in plaats van de 28-uursgrens van het dependent-visum), en — het grote cadeau — permanent verblijf na drie jaar in plaats van tien. Bij 80 punten zelfs na één jaar. Voor grootverdieners bestaat J-Skip: vanaf ¥ 20 miljoen jaarinkomen plus een master of tien jaar ervaring krijg je de 80-puntenbehandeling zonder telling. Een master, een goed techsalaris en een JLPT-certificaat tikken hard aan; veel Nederlandse kenniswerkers zitten dichter bij de 70 dan ze denken. Het is hetzelfde werk bij dezelfde werkgever — vraag dus altijd of de HSP-variant kan.

En de ondernemersroute? Die is net dichtgedraaid

Tot slot een waarschuwing voor wie "gewoon een bedrijfje starten" als route overweegt: het Business Manager-visum is per oktober 2025 drastisch verzwaard — ¥ 30 miljoen kapitaal, minimaal één Japanse werknemer, een taaleis én een door een Japanse expert getoetst businessplan. De oude "¥ 5 miljoen"-verhalen die het internet nog vol staan, zijn achterhaald. Voor vrijwel alle Nederlanders is de werkgeversroute — met de HSP-bonus waar hij past — de begaanbare weg.

In Vertrekklaar is dit fase 2 van 5 van het traject: dezelfde stappen, maar dan op jullie situatie — in jouw volgorde, afvinkbaar, en met de termijnen bewaakt. Bekijk het hele traject naar Japan.