AOW, AOV en de BES-belastingen: wat er stopt en wat er meereist

Voor de SVB en de Belastingdienst is Bonaire buitenland; voor het staatsrecht is het Nederland. Uit die spagaat komt een fiscaal plaatje dat verrassend gunstig uitpakt — met twee scherpe randen.

De opbouw stopt, de uitkering reist eersteklas

Wie naar Bonaire verhuist, is niet langer AOW-verzekerd: het Caribische deel van het Koninkrijk telt als wonen buiten Nederland, en elk gemist jaar kost twee procent AOW. Daarvoor in de plaats begint de Caribische AOV — zelfde systematiek, eigen potje: twee procent opbouw per jaar ingezetenschap tussen 15 en 65, met in 2026 een vol pensioen van $ 1.576 per maand en een pensioenleeftijd van 65 (geen 67). Wie halverwege zijn werkzame leven oversteekt, eindigt dus met twee halve basispensioenen; vrijwillig doorverzekeren voor de AOW kan, mits binnen een jaar na vertrek aangevraagd.

De uitkeringskant is de meevaller. Opgebouwde AOW gaat volledig mee — het exportbesluit zegt letterlijk dat je AOW krijgt "alsof hij in Nederland woont", dus ook de 70%-alleenstaandennorm blijft staan, waar de meeste niet-verdragslanden naar 50% zakken.

Wie heft: het woonland, tegen het mildere tarief

Tussen Europees en Caribisch Nederland geldt geen belastingverdrag maar de Belastingregeling voor het land Nederland, en die wijst pensioenen, lijfrenten én AOW toe aan het woonland: Bonaire. De SVB houdt dan geen Nederlandse loonheffing meer in. Het BES-tarief doet de rest: een belastingvrije som van bijna $ 22.000 (met ouderentoeslag daarbovenop), daarna 29,4% tot ruim $ 53.000 en 38,4% daarboven. Voor een gemiddeld pensioeninkomen is dat aanzienlijk milder dan de Nederlandse heffing. Twee uitzonderingen: overheidspensioenen (ABP wegens een overheidsdienstverband) blijven in Nederland belast, en afkoop vóór de ingangsdatum mag Nederland ook belasten.

Vermogen kent zijn eigen verrassing: box 3 bestaat op Bonaire niet. Spaargeld en beleggingen zijn er onbelast; alleen onroerend goed dat niet je hoofdverblijf is valt onder de vastgoedbelasting (effectief 0,91% van de waarde per jaar), en het huis waarin je zelf woont is vrijgesteld.

De scherpe rand: de conserverende aanslag

Hier wreekt zich de status van het eiland. Bonaire is geen EU- of EER-grondgebied (het heeft de LGO-status), en daarmee valt de conserverende aanslag over je pensioen- en lijfrenteopbouw onder het strenge regime: geen automatisch uitstel zoals bij een verhuizing naar Spanje of Finland, maar uitstel op verzoek — en de Belastingdienst kan een zekerheid eisen, zoals een bankgarantie. Voor de meeste emigranten blijft het bij papierwerk, maar wie een groot pensioen of een aanmerkelijk belang heeft, wil dit vóór vertrek met een fiscalist doorrekenen. De vaste regels blijven gelden: tien jaar geen verboden handelingen (afkoop vooral), daarna kwijtschelding op verzoek.

In Vertrekklaar is dit fase 2 van 5 van het traject: dezelfde stappen, maar dan op jullie situatie — in jouw volgorde, afvinkbaar, en met de termijnen bewaakt. Bekijk het hele traject naar Bonaire.