Je auto naar Italië: drie maanden, twee klokken en geen registratiebelasting

Na de sombere autoverhalen van Denemarken en Finland is Italië een verademing: geen registratiebelasting, geen CO2-tabel, geen marktwaarde-taxatie. De auto meenemen is hier meestal gewoon een goed idee — zolang je twee klokken in de juiste volgorde start.

De Italiaanse klok: drie maanden na je residenza

Sinds 2022 zegt artikel 93-bis van de verkeerswet: wie in Italië zijn residenza vestigt, moet een auto met buitenlands kenteken binnen drie maanden op Italiaans kenteken zetten. De zestig-dagenregel uit 2018 die op veel sites nog rondzingt, is daarmee vervangen — maar de handhaving is gebleven: rijden buiten de termijn kost € 400 tot € 1.600, en de auto kan aan de kant worden gezet. De termijn start niet bij aankomst maar bij je inschrijving als inwoner — de rit naartoe en de zoekmaanden tellen dus niet mee.

De omschrijving: één loket, en de IPT als grootste post

De hele procedure — immatricolazione bij de Motorizzazione én inschrijving in het voertuigregister PRA — loopt via één STA-loket: bij een ACI-kantoor, de Motorizzazione zelf, of een agenzia pratiche auto die het voor een of twee honderd euro uit handen neemt. Een EU-auto met Europese typegoedkeuring hoeft meestal niet gekeurd; de dienst controleert de papieren (kentekenbewijs, COC). Reken op € 500 à 700 totaal. De grootste post is de IPT, de provinciale registratiebelasting: een basistarief naar vermogen, waar vrijwel elke grote provincie de maximale opslag van dertig procent bovenop legt — voor een doorsnee gezinsauto kom je rond de € 340 uit. Daarna komt jaarlijks de bollo (regionale wegenbelasting, orde € 200 voor een gezinsauto) — zet hem in je agenda, want een acceptgiro bestaat hier niet.

De Nederlandse klok: dertien weken na de exportmelding

Nederland betaalt bij export de rest-BPM terug — mits het kenteken van ná 16 oktober 2006 is, de auto geen schadevoertuig is, én de buitenlandse registratie binnen dertien weken na de RDW-exportstatus rond is. En daar zit de valkuil in de volgorde: wie de auto in Nederland netjes ruim van tevoren afmeldt en daarna pas aan het Italiaanse traject begint, ziet de dertien weken verlopen terwijl de residenza-aanvraag nog loopt. Doe het andersom. Rijd naar Italië op je Nederlandse kenteken, regel eerst je residenza, start de omschrijving — en doe de RDW-exportmelding pas als het Italiaanse dossier loopt. Beide klokken passen dan ruim.

Wanneer je hem beter verkoopt

Voor een jonge auto is de som vrijwel altijd positief: de BPM-teruggaaf overtreft de omschrijfkosten. Voor een oude auto met weinig rest-BPM verschuift het beeld: de omschrijving kost hetzelfde, de teruggaaf nadert nul, en de Italiaanse autoverzekering is gemiddeld duurder dan de Nederlandse. Verkopen in Nederland en lokaal iets terugkopen is dan een nette uitkomst — Italiaanse occasions zijn niet duurder dan Nederlandse. En wat je in geen geval moet doen: op Nederlandse platen blijven rondrijden. Naast de boete lopen ook je Nederlandse verzekering en APK vast op het adresvereiste.

In Vertrekklaar is dit fase 3 van 5 van het traject: dezelfde stappen, maar dan op jullie situatie — in jouw volgorde, afvinkbaar, en met de termijnen bewaakt. Bekijk het hele traject naar Italië.