Je auto naar Italië: drie maanden, twee klokken en geen registratiebelasting

De omschrijving: één loket, en de IPT als grootste post

De hele procedure loopt via één STA-loket, het digitale autoloket. Daar regel je in één keer:

• de immatricolazione (de inschrijving) bij de Motorizzazione, de Italiaanse RDW;
• de inschrijving in het voertuigregister PRA, waarin staat wie de eigenaar is.

Zo'n loket vind je bij een ACI-kantoor, bij de Motorizzazione zelf, of bij een agenzia pratiche auto. Dat is een bureau dat het voor een of twee honderd euro uit handen neemt.

Het ministerie beschrijft de weg:

• De aanvraag (istanza unificata) wordt bij de STA digitaal ondertekend.
• De STA geeft een kentekenbewijs af dat tegelijk het eigendomsdocument is.
• Je betaalt daar de zegelbelasting, de leges van de Motorizzazione, de PRA-kosten en de IPT, de provinciale registratiebelasting.

Een EU-auto met Europese typegoedkeuring hoeft meestal niet gekeurd. De dienst controleert de papieren: het kentekenbewijs en het COC, het Europese certificaat van overeenstemming.

Post	Bedrag	Bron
Leges Motorizzazione (tarief N054)	€ 10,20	landelijk tarievenoverzicht
Zegelbelasting op de aanvraag (tarief N054)	€ 64,00	landelijk tarievenoverzicht
Kentekenplaten, rechthoekig type A	€ 41,78	landelijk tarievenoverzicht
IPT, provinciale registratiebelasting	naar vermogen, met een opslag die vrijwel elke grote provincie op het maximum van dertig procent zet — voor een doorsnee gezinsauto rond de € 340	ACI
Agenzia pratiche auto, als je het uitbesteedt	een of twee honderd euro	marktprijs
Totaal	reken op € 500 à 700

Daarna betaal je elk jaar de bollo, de regionale wegenbelasting: in de orde van € 200 voor een gezinsauto. Zet hem in je agenda, want een acceptgiro bestaat hier niet.

De Nederlandse klok: dertien weken na de exportmelding

Nederland betaalt bij export de rest-BPM terug, de aanschafbelasting die nog in de auto zit. Dat gebeurt alleen als:

• het kenteken van ná 16 oktober 2006 is;
• de auto geen schadevoertuig is;
• uit documenten blijkt dat de auto binnen dertien weken na de RDW-status 'Export' in het buitenland is geregistreerd.

De exportmelding zelf doe je bij een RDW-keuringsstation, een RDW-balie of een erkend exportbedrijf. Je krijgt dan het exportbewijs (kentekenbewijs deel II) en een vrijwaringsbewijs. Die documenten heb je in Italië nodig. Ben je je kentekenbewijs kwijt, vraag het dan vóór de export opnieuw aan; daarna kan het niet meer.

Start de Nederlandse klok als laatste. Wie de auto in Nederland netjes ruim van tevoren afmeldt en daarna pas aan het Italiaanse traject begint, ziet de dertien weken verlopen terwijl de residenza-aanvraag nog loopt. Rijd naar Italië op je Nederlandse kenteken, regel eerst je residenza, start de omschrijving — en doe de RDW-exportmelding pas als het Italiaanse dossier loopt. Beide klokken passen dan ruim.

Wanneer je hem beter verkoopt

Voor een jonge auto is de som vrijwel altijd positief: de BPM-teruggaaf overtreft de omschrijfkosten.

Voor een oude auto met weinig rest-BPM verschuift het beeld. De omschrijving kost hetzelfde, de teruggaaf nadert nul, en de Italiaanse autoverzekering is gemiddeld duurder dan de Nederlandse. Verkopen in Nederland en lokaal iets terugkopen is dan een nette uitkomst. Italiaanse occasions zijn niet duurder dan Nederlandse.

Wat je in geen geval moet doen: op Nederlandse platen blijven rondrijden. Naast de boete lopen ook je Nederlandse verzekering en APK vast op het adresvereiste. Je rijbewijs hoeft intussen niets: dat blijft geldig tot de vervaldatum.

In Vertrekklaar is dit fase 3 van 5 van het traject: dezelfde stappen, maar dan op jullie situatie — in jouw volgorde, afvinkbaar, en met de termijnen bewaakt. Bekijk het hele traject naar Italië.