Je huisdier mee naar Spanje: chip, prik, paspoort — en 21 dagen geduld

Wie ooit heeft gelezen wat een huisdier meenemen naar Australië vraagt — minstens zes maanden, importvergunning, verplichte quarantaine — kan bij Spanje opgelucht ademhalen. Binnen de EU reist je hond of kat gewoon met je mee: geen quarantaine, geen vergunning, geen maandenlang traject. Er zijn drie eisen, en de volgorde ligt vast.

De drie eisen, in de verplichte volgorde

Eerst de chip. Je dier moet gechipt zijn met een microchip die aan de EU-norm voldoet — bij Nederlandse honden is dat vrijwel altijd al zo, bij katten lang niet altijd. De chip moet er zíjn vóór de rabiësvaccinatie wordt gezet, anders telt die vaccinatie niet voor de reisregels.

Dan de rabiësvaccinatie. Geldig en gezet ná de chip. Loopt de vaccinatie van je dier al jaren netjes door, dan is dit een kwestie van de datum checken in plaats van iets nieuws regelen.

En het EU-dierenpaspoort. Dat haal je bij je eigen dierenarts: een blauw boekje met de chipcode, de vaccinaties en jouw gegevens. Het blijft geldig zolang de rabiësvaccinatie op tijd wordt herhaald — één keer regelen dus, voor alle toekomstige reizen binnen de EU.

Na een éérste rabiësvaccinatie geldt een wachttijd van 21 dagen voordat je dier de grens over mag. Is je kat nooit tegen rabiës gevaccineerd (in Nederland niet verplicht, dus het komt vaak voor), dan bepaalt die prik plus drie weken dus je vroegst mogelijke vertrek. Wie dit in de laatste week ontdekt, verschuift zijn eigen verhuizing — begin er minstens een maand van tevoren aan.

Voor pups en kittens geldt nog een ondergrens: vaccineren kan pas vanaf twaalf weken, dus een heel jong dier kan simpelweg nog niet mee.

De reis zelf: de achterbank wint

Dit is een van de weinige emigraties waar het huisdier gewoon in de auto kan. Twee dagen rijden met tussenstops is voor de meeste honden — en zelfs voor katten met een goede reismand — rustiger dan een vliegtuigruim, en je houdt zelf de regie over pauzes, water en temperatuur. Wie toch vliegt: elke maatschappij heeft eigen regels voor dieren in de cabine of het ruim, en in de Spaanse zomer weigeren sommige het ruim wegens hitte. Boek het dier tegelijk met je eigen stoel, niet erna.

Neem in de verhuisplanning ook het praktische mee: het paspoort reist bij de eigenaar, niet bij de inboedel in de verhuiswagen.

En in Spanje

Geen registratieplicht bij aankomst zoals bij mensen — maar wel twee dingen om vroeg te regelen: een Spaanse dierenarts (voor de herhaalvaccinaties die het paspoort geldig houden), en de regionale regels van je nieuwe woonplaats, want Spaanse regio's stellen eigen eisen aan zaken als hondenregistratie en bepaalde rassen. Vraag het je nieuwe dierenarts bij het eerste bezoek — die kent de regels van de regio beter dan welke website ook.

De kosten? Een fractie van de Australische route: chip, prik en paspoort bij de dierenarts. De kostenindicatie op de Spanje-pagina rekent er een bescheiden post voor mee — per dier.