Je auto naar Bonaire: de twaalf-maandenregel

Bij de Europese corridors is de auto-som een kwestie van teruggaven en keuringen. Bij Bonaire is het een douanesom — en die valt verrassend vaak goed uit, mits je één regel kent die strenger is dan alle andere.

De vrijstelling: zes maanden voor de bank, twaalf voor de auto

Verhuisboedel mag belastingvrij Caribisch Nederland in, met een vergunning van de douane die je vóóraf aanvraagt. Voor gewone spullen geldt: minstens zes maanden in bezit en gebruik. Voor personenvoertuigen geldt twaalf maanden — en dat verschil is de meest gemiste regel van deze route. Wie zijn auto elf maanden voor vertrek kocht, betaalt bij invoer het volle pond: 25% belasting over de waarde plus de vracht en verzekering. Volledig elektrische auto's zijn de uitzondering: die betalen 0%, ongeacht de bezitsduur. De overige voorwaarden gelden voor alles: invoeren binnen zes maanden na je vestiging, en twaalf maanden na invoer niet verkopen, verhuren of uitlenen.

De Nederlandse kant: geen teruggaaf, wel een nette export

Hier verschilt Bonaire hard van elke EU-bestemming: de BPM-teruggaaf bestaat niet. De Belastingdienst betaalt rest-BPM alleen terug bij duurzame registratie in een EU-lidstaat, IJsland, Liechtenstein of Noorwegen — Bonaire hoort daar niet bij, dus de rest-BPM in je auto ben je kwijt. De export zelf regel je gewoon bij de RDW: exportmelding, vrijwaringsbewijs, en de wegenbelasting en verzekering stoppen. Voor een jonge auto met veel rest-BPM is dit een reden om de som twee keer te maken; voor een auto van vijf jaar of ouder valt het verlies mee.

De som op het eiland

De verscheping kost € 1.500 tot 3.000, in de verhuiscontainer of per autoschip. Daartegenover staat de lokale markt: klein aanbod, importprijzen, en dezelfde 25% belasting die elke handelaar in zijn prijs verwerkt — een vergelijkbare tweedehands kost er merkbaar meer dan in Nederland. Wie zijn auto twaalf maanden bezit en het klimaat aankan (hoge instap, airco, liefst geen lak- en lederpracht die onder de zon lijdt), neemt hem dus meestal met winst mee. Eén brandstofkeuze verdient een waarschuwing: de motorrijtuigenbelasting van het eiland belast een dieselpersonenauto met ruim $ 800 per jaar, tegen zo'n $ 190 voor benzine. Een diesel meenemen is daarmee vrijwel altijd een vergissing.

Na aankomst: kenteken, platen en één datum

Met de vrijstellingsvergunning is de inklaring een formaliteit, waarna de auto zijn Bonairiaanse kenteken en platen krijgt. Twee dingen om te onthouden: de wegenbelasting loopt per kalenderjaar en stopt pas als je de platen inlevert — wie zijn auto eind december verkoopt en de platen houdt, betaalt het volgende jaar gewoon door — en het eiland zelf is de grootste slijtagepost: zout, zon en onverharde wegen vragen meer onderhoud dan Nederlandse kilometers ooit deden.

In Vertrekklaar is dit fase 3 van 5 van het traject: dezelfde stappen, maar dan op jullie situatie — in jouw volgorde, afvinkbaar, en met de termijnen bewaakt. Bekijk het hele traject naar Bonaire.