Belasting in Frankrijk: geen gunstregime, wél een stelsel dat gezinnen helpt
Frankrijk kent geen belastingparadijsje voor nieuwkomers — het enige gunstregime is voor werknemers die door een Frans bedrijf worden gehaald. Wat er wél is: een stelsel dat per huishouden rekent, vijf schijven van 0 tot 45%, een verdrag dat je bedrijfspensioen zonder drempel aan Frankrijk toewijst, en een eerste aangifte die pas het jaar ná je aankomst komt — meestal op papier.
Vertrek je uit België? Lees de Belgische versie van dit artikel
Een belastingvoordeel voor wie zelf naar Frankrijk verhuist, bestaat niet. Het enige gunstregime is voor werknemers die een Frans bedrijf uit het buitenland haalt. Anders dan Portugal heeft Frankrijk nooit een belastingparadijsje voor nieuwkomers gehad. Er valt dus ook geen mythe door te prikken.
Wat er wél te weten valt, verandert je planning op vier punten:
- wie er meetelt;
- wanneer de eerste aangifte komt;
- wat het verdrag met je pensioen doet;
- waarom het ene gunstregime dat bestaat vrijwel zeker niet voor jou is.
Het ene gunstregime is niet voor jou
Frankrijk kent het régime des impatriés, de regeling voor werknemers die uit het buitenland worden gehaald. Het is een tijdelijke vrijstelling voor wie vanuit het buitenland wordt aangetrokken door een in Frankrijk gevestigd bedrijf. Denk aan een overplaatsing binnen een concern, of een werving vanuit het buitenland.
De belastingdienst sluit de rest expliciet uit: wie op eigen initiatief naar Frankrijk komt om er te werken, valt erbuiten. Een gepensioneerde, een zelfstandige, iemand die op afstand voor een Nederlandse werkgever blijft werken: geen van allen kwalificeert.
Verhuis dus niet "voor de belasting", want die reden bestaat in Frankrijk niet. Gelukkig is wat er wél geldt gewoon een normaal Europees stelsel, met één eigenaardigheid die voor gezinnen gunstig uitpakt.
Het huishouden telt, niet het individu
Nederland belast individuen. Frankrijk belast het foyer fiscal: het huishouden, op één aangifte.
Het inkomen wordt gedeeld door het aantal parts (delen):
- een stel telt voor twee;
- het eerste en tweede kind tellen elk voor een half;
- het derde kind telt voor een heel.
Over elke part loopt het tarief apart door de schijven. Het barème (de tarieftabel) van Service-Public voor de aangifte van 2026 ziet er zo uit:
| Belastbaar inkomen per part | Tarief |
|---|---|
| tot € 11.600 | 0% |
| € 11.601 – € 29.579 | 11% |
| € 29.580 – € 84.577 | 30% |
| € 84.578 – € 181.917 | 41% |
| boven € 181.917 | 45% |
Het effect: een gezin met één hoofdinkomen betaalt in Frankrijk vaak merkbaar minder dan hetzelfde gezin in Nederland. Het inkomen wordt namelijk rekenkundig over het huishouden uitgesmeerd.
Service-Public rekent het voor:
- Een alleenstaande met € 30.000 belastbaar betaalt € 2.104, iets meer dan 7% van zijn inkomen.
- Een stel met twee kinderen en € 60.000 deelt dat bedrag eerst door drie parts, en begint dus per part bij € 20.000.
Het voordeel van kinderen heeft wel een plafond, het plafonnement du quotient familial. Bij hoge inkomens vlakt het dus af.
Wat doet het verdrag met je pensioen en je AOW?
Het belastingverdrag uit 1973 is voor pensioenen korter dan de meeste andere verdragen. Artikel 18 zegt dat pensioenen "ter zake van een vroegere dienstbetrekking" slechts belastbaar zijn in het land waar je woont. Zonder drempel, en zonder de uitzonderingen die het Portugese verdrag wél kent.
Je bedrijfspensioen wordt dus Frans belast, en dat gebeurt niet vanzelf. Zonder vrijstellingsverklaring houdt je fonds Nederlandse loonheffing in, en betaal je feitelijk dubbel.
Artikel 19 bevat de uitzondering: een pensioen uit overheidsdienst, het ABP-deel (het pensioen van het fonds voor overheid en onderwijs), mag Nederland belasten.
En je AOW is geen pensioen uit een dienstbetrekking. Die valt via artikel 22, de overige inkomsten, eveneens in je woonland.
De aangifte die pas volgend jaar komt
Frankrijk kent geen aangiftemoment bij aankomst. Je eerste Franse aangifte doe je in het voorjaar ná je aankomstjaar. Die gaat over de maanden dat je er woonde, van je aankomstdatum tot 31 december.
De belastingdienst is precies over de vorm. Wie voor het eerst aangifte doet in Frankrijk, "heeft geen toegang tot de online aangifte". Je levert dan formulier 2042 op papier in bij het belastingkantoor van je nieuwe woonplaats, met de bijlagen:
- voor buitenlands inkomen (2047);
- voor verhuurde woningen (2044).
Had je al een numéro fiscal, bijvoorbeeld omdat je het na aankomst bij het belastingkantoor ophaalde? Dan kun je daarmee een account op impots.gouv.fr aanmaken en ook de eerste keer online aangifte doen. Dat staat op een andere pagina van dezelfde belastingdienst.
Er komt geen uitnodiging: je meldt jezelf.
En over datzelfde jaar doe je in Nederland je laatste aangifte met het M-formulier. Twee aangiftes over één jaar is normaal. Het verdrag regelt wie wat mag belasten.
Koop je toch een huis, dan komt er een tweede plicht bij. Sinds de afschaffing van de taxe d'habitation op hoofdverblijven moet elke eigenaar in zijn online ruimte aangeven hoe hij zijn pand gebruikt — de déclaration d'occupation — bij elke wijziging, en wie het nog nooit deed vóór 1 juli 2026. Als huurder betaal je noch die belasting, noch de taxe foncière: die draagt de eigenaar.
Het gesprek dat vóór vertrek hoort
Hoe het verdrag voor jou uitpakt, is persoonlijk. Denk aan je pensioen, je eigen woning, je box 3-vermogen (zoals spaargeld en beleggingen) of werken op afstand. Een paar keuzes zijn achteraf duur of onmogelijk te herstellen.
Eén goed gesprek met een fiscalist die beide landen kent, vóór je verhuist: dat is de hele les. Bij Frankrijk is die niet anders dan bij elke andere bestemming.
In Vertrekklaar is dit fase 2 van 5 van het traject, stap 2.3: dezelfde stappen, maar dan op jullie situatie — in jouw volgorde, afvinkbaar, en met de termijnen bewaakt. Bekijk het hele traject naar Frankrijk of ga meteen naar stap 2.3 in het open stappenplan.
Wat dit voor jouw cijfers betekent →
Waar dit op rust
De feiten in dit artikel komen van deze officiële pagina's. Regels veranderen. Bij twijfel geldt de bron, niet dit artikel.
- Légifrance — artikel 197 CGI, de schijven voor inkomen 2025 — legifrance.gouv.fr
- impots.gouv.fr — het foyer fiscal en de parts per gezinslid — impots.gouv.fr
- impots.gouv.fr — het régime des impatriés, en wie erbuiten valt — impots.gouv.fr
- Verdragenbank — belastingverdrag Nederland–Frankrijk (1973): artikel 18 (pensioenen), 19 (overheidsfuncties) en 22 (overige inkomsten) — wetten.overheid.nl
- Service-Public — het barème van de inkomstenbelasting: de vijf schijven per part — service-public.gouv.fr
- impots.gouv.fr — nieuw in Frankrijk: de eerste aangifte in het jaar ná aankomst, op papier bij het kantoor van je woonplaats — impots.gouv.fr
- impots.gouv.fr — de eerste aangifte: online met een account en je numéro fiscal, anders op papier — impots.gouv.fr
- impots.gouv.fr — de déclaration d'occupation voor eigenaren, vóór 1 juli 2026 — impots.gouv.fr
Verder lezen
- FinlandAankomst5 min
Belasting voor nieuwkomers in Finland: de sleutelwerknemersregeling van 25 %, en wanneer het gewone tarief beter is
Finland heeft een bijzondere regeling voor wie hierheen komt om te werken: de avainhenkilö-regeling. Een sleutelwerknemer met minstens € 5.800 bruto per maand betaalt sinds 2026 een vaste bronbelasting van 25 %, maximaal 84 maanden. Wat de voorwaarden zijn, waarom de termijn van 90 dagen hard is, en hoe het gewone Finse tarief zich ertoe verhoudt.
Bijgewerkt 26 september 2026
- PortugalNederland afsluiten4 min
Belasting in Portugal: het paradijs is gesloten (en wat er wél geldt)
Het beroemde NHR-regime is per 2024 dicht voor nieuwkomers. De opvolger (IFICI) is voor een smalle groep beroepen — de meeste Nederlandse emigranten vallen gewoon onder de normale Portugese tarieven: negen schijven van 12,5% tot 48%, aangifte van 1 april tot 30 juni. En het verdrag met Nederland heeft een drempel van € 10.000 die je pensioen raakt.
Bijgewerkt 26 september 2026
- FrankrijkOriëntatie5 min
Werken in Frankrijk: geen vergunning, geen verplichte kaart — wel de smic, de micro-entreprise en het diploma
Als Nederlander werk je in Frankrijk zonder werkvergunning, in loondienst of voor jezelf, en de verblijfskaart die je mag aanvragen is gratis maar niet verplicht. Wat je moet kennen: de smic van € 1.867 bruto per maand, het micro-entrepreneursregime waarin je premie een vast percentage van je omzet is, en de attestation de comparabilité van € 120 die je diploma vertaalt naar Frans niveau — voor een gereglementeerd beroep is méér nodig.
Bijgewerkt 26 september 2026