Zorg in Griekenland: EOPYY, de bijbetaling en de afstand die op vakantie onzichtbaar is

Je Nederlandse basisverzekering eindigt op de dag dat je uitschrijft. Niet op 31 december, en niet als je hem "even laat doorlopen" — hij hoort bij het wonen in Nederland, en dat stopt. Wat ervoor in de plaats komt hangt af van één vraag: kom je met een Nederlands pensioen, of ga je in Griekenland werken?

Route 1 — met een Nederlands pensioen: het S1

Wie een Nederlands pensioen of een uitkering meeneemt, vraagt bij het CAK een S1-formulier aan. Daarmee schrijf je je in Griekenland in bij EOPYY, het nationale zorgfonds, en krijg je daar dezelfde zorg als een verzekerde Griek. Je betaalt Nederland daarvoor een verdragsbijdrage in plaats van je oude premie.

Vraag de S1 ruim vóór vertrek aan: de afgifte duurt weken, en zonder dat papier sta je in Griekenland als onverzekerde bij het loket.

De val: EU-AMKA, niet de gewone AMKA

Hier gaat het bij gepensioneerden het vaakst mis.

De AMKA is het Griekse sociaalzekerheidsnummer. De normale route loopt via een KEP (het burgerservicekantoor) of een kantoor van e-EFKA, en hij is gratis. Dat klopt voor werkenden.

Kom je met een S1, dan heb je een EU-AMKA nodig: de aparte variant voor mensen die via een Europees formulier verzekerd zijn. Die wordt niet bij het KEP geregeld maar via e-EFKA. Loop je met je S1 naar het KEP, dan word je in het beste geval teruggestuurd — en in het slechtste geval krijg je een gewone AMKA die niet klopt met je verzekeringsstatus, waarna je bij de apotheek of het ziekenhuis alsnog vastloopt en het opnieuw moet.

Vraag dus expliciet naar de EU-AMKA en neem je S1 mee.

Route 2 — met werk: via e-EFKA

Ga je in loondienst, dan meldt je werkgever je aan bij e-EFKA en loopt je premie via de loonstrook; je levert alleen je AMKA aan. Word je zelfstandig, dan betaal je zelf EFKA-bijdragen in vaste klassen. In beide gevallen is de S1 niet aan de orde: je bent dan verzekerd op je Griekse inkomen.

Hoe het daarna werkt

Het publieke stelsel dekt huisarts, ziekenhuis en medicijnen. Twee dingen wijken af van wat je in Nederland gewend bent.

De eigen bijdrage per recept. Griekenland kent geen eigen risico zoals Nederland, maar wel een bijbetaling per medicijn die per middel verschilt — sommige zijn vrijgesteld, bij andere betaal je een deel zelf. Voor wie chronische medicatie gebruikt is dat een terugkerende post; reken hem mee in je maandbegroting.

De wachttijden. In het publieke circuit kan het lang duren voor je bij een specialist zit. Veel Grieken en veel Nederlandse emigranten nemen daarom een aanvullende private verzekering voor specialisten en tandarts. Dat is geen verplichting, wel een veelgemaakte keuze.

De afstand — het punt dat op vakantie onzichtbaar is

Dit weegt zwaarder dan bijna alles hierboven, en het hangt aan de keuze die je in de oriëntatiefase maakt.

Op het vasteland en op de grote eilanden — Kreta, Rhodos, Korfoe — is er een regionaal ziekenhuis binnen bereik. Op een klein eiland is er een gezondheidscentrum voor de dagelijkse dingen, en gaat alles wat ernstiger is per boot of per helikopter naar Kreta, Rhodos of Athene. Bij slecht weer vaart de boot niet.

Voor een gezond stel van vijftig is dat een aanvaardbaar risico. Bij een chronische aandoening, bij een zwangerschap of op je tachtigste is het een ander verhaal. Weeg het mee bij de keuze van je plek, en niet achteraf.

In Vertrekklaar is dit fase 5 van 5 van het traject: dezelfde stappen, maar dan op jullie situatie — in jouw volgorde, afvinkbaar, en met de termijnen bewaakt. Bekijk het hele traject naar Griekenland.