Vier jaar waarin Nieuw-Zeeland je buitenlandse inkomen niet belast

Dit is de gunstigste regeling die je in dit hele traject tegenkomt, en hij staat in vrijwel geen Nederlandse emigratiegids. Nieuw-Zeeland geeft nieuwe inwoners een tijdelijke belastingvrijstelling van ongeveer vier jaar op vrijwel al hun buitenlandse inkomen.

Wie hem krijgt

Je bent een transitional resident als je:

• fiscaal inwoner van Nieuw-Zeeland wordt op of na 1 april 2006, en
• de tien jaar daarvoor géén fiscaal inwoner van Nieuw-Zeeland was, en
• nooit eerder transitional resident bent geweest.

Voldoe je daaraan, dan krijg je de vrijstelling automatisch. Er is geen formulier, geen aanvraag en geen beoordeling. Voor de gemiddelde Nederlander die voor het eerst naar Nieuw-Zeeland verhuist, is dat gewoon het geval.

De vrijstelling loopt 48 maanden vanaf het einde van de maand waarin je aan de voorwaarden voor fiscaal inwonerschap voldoet. En je kunt hem maar één keer in je leven krijgen — kom je later terug, dan is hij op.

Wat er wél en niet onder valt

Vrijgesteld is het merendeel van je buitenlandse inkomsten uit vermogen:

• rente op buitenlandse rekeningen
• dividend uit buitenlandse aandelen
• huurinkomsten uit je Nederlandse woning
• inkomen uit buitenlandse beleggingsfondsen (het FIF-inkomen — zie onder)

Niet vrijgesteld is inkomen uit werk. Loon en inkomsten uit persoonlijke dienstverlening die je in het buitenland verdient, blijven gewoon belast. Het gaat dus om vermogen, niet om arbeid. Werk je in Nieuw-Zeeland, dan is dat inkomen sowieso Nieuw-Zeelands en valt het buiten deze regeling.

Let op wat dit voor je Nederlandse pensioen betekent. Onder het belastingverdrag zijn particulier pensioen en lijfrente uitsluitend in je woonland belast — in dit geval Nieuw-Zeeland. Bespreek met een fiscalist hoe die uitkeringen zich tot de vrijstelling verhouden vóórdat je met uitkeren begint; het verschil kan in de tienduizenden lopen. Je AOW is een ander verhaal: die blijft in Nederland belast zolang je Nederlander bent.

De ruil die je moet kennen

Hier zit het addertje, en het is er een die gezinnen raakt. Vraag je Working for Families aan — de Nieuw-Zeelandse kinderregeling, inclusief Best Start — dan eindigt de vrijstelling. Dat geldt ook als jóuw partner hem aanvraagt terwijl die zelf transitional resident is.

Je kunt de twee dus niet combineren, en je moet kiezen. De rekensom is per huishouden anders:

• Weinig buitenlands vermogen, wel kinderen? Dan is Working for Families vrijwel altijd de betere keuze — de vrijstelling levert je dan weinig op.
• Een verhuurde woning in Nederland, of een beleggingsportefeuille? Dan kan de vrijstelling per jaar meer waard zijn dan de kinderregeling, en vier jaar lang.

Reken het uit vóór je iets aanvraagt. Een aanvraag die je "toch maar even" doet om te kijken wat eruit komt, kan je de vrijstelling kosten.

Wat er ná die vier jaar gebeurt

Zet de einddatum in je agenda op het moment dat je aankomt. Zodra het venster sluit gelden de gewone Nieuw-Zeelandse regels, en de belangrijkste daarvan is het FIF-regime voor buitenlandse beleggingen.

De hoofdregel: heb je als particulier voor minder dan NZ$ 50.000 aanschafwaarde aan buitenlandse aandelen en fondsen, dan hoef je geen FIF-inkomen te berekenen. Kom je daarboven, dan word je jaarlijks belast volgens een forfaitaire methode — in principe over een verondersteld rendement, niet over wat je werkelijk hebt ontvangen. Wie box 3 kent herkent het idee; de uitkomsten zijn alleen anders, en er is meer dan één rekenmethode.

Praktisch betekent dat: weet vóór het venster sluit of je boven de NZ$ 50.000 zit, en laat je dan adviseren over de methode die voor jouw portefeuille het gunstigst is. Het is een keuze die je jaren meesleept.

En het belastingjaar zelf

Nog een detail dat het eerste jaar verwarring geeft: het Nieuw-Zeelandse belastingjaar loopt van 1 april tot en met 31 maart. Dat valt niet samen met het Nederlandse kalenderjaar, en het valt ook niet samen met je aankomstdatum. In het jaar van je verhuizing heb je dus met twee stelsels én twee kalenders te maken — reden te meer om je aankomstdatum en je einddatum van de vrijstelling vanaf dag één ergens op te schrijven.