Zorg in Thailand: er is geen verdragsroute, en dat is het echte risico

Van alle stappen in het Thaise traject is dit degene waar mensen zich later op verkijken. Niet omdat de zorg slecht is — de Thaise private zorg is uitstekend en veel goedkoper dan de Nederlandse — maar omdat de vangnetconstructie die je in Europa gewend bent hier volledig ontbreekt.

Wat er wegvalt

Je Nederlandse basisverzekering eindigt op de dag dat je uitschrijft. Dat is geen keuze en geen opzegtermijn: om verzekerd te zijn voor de Zvw moet je verzekerd zijn voor de Wlz, en dat ben je niet meer zodra je buiten Nederland woont.

Bij een EU-bestemming komt daar iets voor in de plaats. Met een S1-formulier van het CAK schrijf je je in bij het lokale zorgfonds en betaal je Nederland een verdragsbijdrage. Dat is de route naar Spanje, Italië, Griekenland en elk ander EU-land.

Naar Thailand bestaat die route niet. Er is geen verdrag dat je in het Thaise stelsel plaatst, en er is geen verdragsbijdrage. Vanaf de dag van uitschrijving is je dekking volledig je eigen aankoop.

Wat het visum minimaal eist — en waarom dat te weinig is

Voor het O-A-visum is een ziektekostenverzekering verplicht, met minimaal 400.000 baht dekking voor opname (IPD) en 40.000 baht voor poliklinische zorg (OPD) per jaar. Een buitenlandse polis is toegestaan, mits de verzekeraar het officiële verklaringsformulier invult. Bij de O-X is het strenger: daar wordt een Thaise polis gevraagd.

Let goed op wat dat getal is: een minimumeis van de overheid, geen verstandige dekking. Een ernstige opname met operatie en intensive care in een goed privéziekenhuis in Bangkok gaat daar ruim boven. Wie zich op 400.000 baht verzekert, heeft een visum — geen zekerheid.

Verzeker je dus op wat je werkelijk nodig zou hebben, en gebruik de visumeis alleen als ondergrens voor het papierwerk.

De drie dingen die de premie bepalen

Leeftijd, en die weegt zwaarder dan alles. Rond de vijftig is een internationale polis een bescheiden bedrag. Boven de zeventig is het een veelvoud daarvan, en de stijging is niet lineair. Vraag daarom offertes op voor nu, voor over tien jaar en voor over twintig jaar — niet alleen voor je huidige leeftijd.

Bestaande aandoeningen. Die worden bij nieuwe polissen vaak uitgesloten of tegen een forse opslag meeverzekerd. Wat je in Nederland zonder vragen vergoed kreeg, kan hier buiten je dekking vallen.

De acceptatiegrens. Boven een bepaalde leeftijd sluiten veel verzekeraars je simpelweg niet meer nieuw aan. Wie op zijn vijfenzestigste een polis heeft, kan die meestal doorzetten; wie op zijn vijfenzeventigste voor het eerst iets wil afsluiten, loopt tegen dichte deuren.

Dat laatste is de reden dat de volgorde uitmaakt: regel de medische acceptatie terwijl je nog in Nederland woont, en zeg je Nederlandse polis pas op als de nieuwe daadwerkelijk ingaat.

De vraag die je vóór vertrek moet stellen

Niet "wat kost een polis nu", maar: wat doen we als deze polis over vijftien jaar wordt opgezegd of onbetaalbaar wordt?

Er zijn drie eerlijke antwoorden, en je moet er één van kiezen:

1. We houden vermogen achter de hand dat een ernstige behandeling kan dragen zonder verzekering.
2. We gaan terug naar Nederland als het zo ver komt — en dan moet je weten dat je je opnieuw moet inschrijven en dat de basisverzekering dan weer openstaat.
3. We accepteren het risico.

Wat niet werkt is de vraag niet stellen. Dit is de post die bepaalt of Thailand op lange termijn houdbaar is, en hij hoort daarom in de oriëntatiefase en niet bij het afsluiten.

Wat een polis voor jullie situatie ongeveer kost, staat in de kostenindicatie voor Thailand.

In Vertrekklaar is dit fase 3 van 5 van het traject: dezelfde stappen, maar dan op jullie situatie — in jouw volgorde, afvinkbaar, en met de termijnen bewaakt. Bekijk het hele traject naar Thailand.