- Doorlooptijd:
- drie avonden, en weken om het te laten bezinken
- Kosten:
- geen
In dit gesprek beslissen jullie samen of het Costa Rica wordt. Je legt
vast wat ieder van jullie nodig heeft om ja te zeggen.
Ga je alleen? Voer dit gesprek dan met de mensen die je achterlaat. De
vragen hieronder werken ook voor hen.
Neem er drie avonden voor. Eén gesprek is te kort voor zo'n besluit.
Spreek drie avonden af, met een week ertussen:
- Avond 1, waarom. Wat hopen we in Costa Rica te vinden? Wat laten we hier achter ons? Zou dat daar echt anders zijn?
- Avond 2, wat we opgeven. Wie en wat gaan we missen? Waar zien we het meest tegen op? Wat doen we als het tegenvalt?
- Avond 3, de voorwaarden. Wat moet er voor ieder van ons geregeld zijn om ja te zeggen? Wanneer kijken we samen of het goed gaat, bijvoorbeeld na zes en na twaalf maanden? En wat is voor ons een reden om terug te gaan?
Schrijf de voorwaarden op. Op de keukentafelkaart past alles op één A4.
Bij Costa Rica hoort daar een som bij die je samen moet zien:
- Wie alleen gaat, levert twintig procentpunt AOW in.
- Wie ouder is, moet twee keer verzekerd zijn. De eigen polis, omdat de Caja niet alles is. En de Caja, omdat de wet het eist.
Reken dat door vóór je beslist, niet erna.
Bespreek ook de afstand en het tempo. Je vliegt elf tot dertien uur, met een
overstap. Het tijdsverschil is zeven of acht uur. En de overheid rekent in
maanden, waar Nederland in weken rekent.
Verdeel het werk. Spreek af wie welk deel van dit plan trekt: de
papieren voor het visum, het huis en de opzeggingen, de school, de
verhuizing. Zo draagt niet één van jullie alles. Nodig je partner uit in
je plan; dan zien jullie allebei wat er af is.
Gaat een van jullie mee zonder eigen inkomen? Wie in Costa Rica woont
en niet in Nederland werkt, bouwt meestal geen AOW meer op. Voor elk jaar
dat je niet verzekerd bent, krijg je later 2 procent minder AOW. Je kunt je
bij de SVB vrijwillig verzekeren. Daarvoor heb je een jaar, gerekend vanaf
het moment dat je niet meer verzekerd bent. Bespreek ook of die partner een
eigen rekening en eigen geld houdt, en hoe jullie samen beslissen over
grote uitgaven.
Getrouwd, geregistreerd of samenwonend? Dat kan uitmaken voor de
verblijfsvergunning van je partner, voor meeverzekeren in de zorg en voor
erven. Bij de pensionado en de rentista noemt de Costaricaanse migratiewet
je echtgenoot en je kinderen onder de 25 als de gezinsleden die op jouw
kaart meekomen. Een ongehuwde partner noemt de wet daar niet. Zijn jullie
niet getrouwd, lees dan bij partner en kinderen verderop in je plan wat
dat betekent, en vraag het na vóór je aanvraagt.
Gaan er kinderen mee? Hoe je het vertelt, hangt af van hun leeftijd:
- Tot een jaar of vier. Vertel het kort voor de verhuizing en houd vaste gewoontes aan, zoals het slaapritueel en de knuffel in de handbagage.
- Basisschool. Vertel het ruim van tevoren en laat ze meekijken: foto's van de school, de buurt en het huis. Laat ze iets kiezen, zoals hun kamer.
- Tieners. Betrek ze bij het besluit zelf. Voor hen weegt het afscheid van vrienden het zwaarst. Spreek af hoe ze contact houden en wanneer ze hun vrienden terugzien.
Hoe de school in Costa Rica werkt, en wanneer het schooljaar begint, lees
je in het artikel over school bij deze stap.
Wie leert de taal, en wanneer? In Costa Rica gaat het leven in het
Spaans, tot en met de vertaling van je eigen papieren. Vaak heeft de
partner zonder werk de taal het hardst nodig, en juist die heeft geen
collega's om mee te oefenen. Spreek af wie het Spaans gaat leren, en hoe.
Plan het samen, liefst al vóór vertrek.