Het stappenplan voor Thailand

Dit is het punt waarop Thailand fundamenteel verschilt van elke EU-bestemming op deze site, en van de meeste visumlanden. Je krijgt hier geen verblijfsvergunning die doorloopt tot je hem opzegt. Je krijgt toestemming om te blijven, voor bepaalde tijd, en die toestemming vraag je in de regel elk jaar opnieuw aan bij het immigratiekantoor van jouw provincie.

Er is geen route naar permanent verblijf die voor de meeste gepensioneerden realistisch is, en er is geen automatische opbouw naar staatsburgerschap. Wie hier twintig jaar woont, heeft twintig keer een verlenging aangevraagd.

Dat klinkt zwaarder dan het in de praktijk is — de verlenging is routine als je papieren kloppen — maar het bepaalt wel hoe je dit traject moet aanpakken: niet als een verhuizing met een eindpunt, maar als een jaarcyclus die je moet blijven bijhouden.

Drie routes doen ertoe voor Nederlandse gepensioneerden, en ze verschillen vooral in wáár je het geld moet hebben en hoe vaak je terug moet naar het loket.

De O-A vraag je aan vanuit Nederland, vanaf vijftig jaar. De O-X is de tienjarige variant met een veel zwaardere geldeis. En de Non-O met jaarlijkse verlenging is de route die de meeste mensen uiteindelijk lopen, omdat hij binnen Thailand geregeld wordt en minder papieren vraagt — maar dan beslist het immigratiekantoor van jouw provincie, en die verschillen merkbaar in wat ze eisen.

Werk je nog, dan is het beeld anders: dan heb je een werkgever nodig die een werkvergunning aanvraagt, of je kijkt naar het LTR-visum voor wie aan de inkomens- of investeringsdrempels voldoet. Kies deze route vóór je iets anders doet — hij bepaalt je hele planning.

Het leven is in Thailand goedkoper dan in Nederland — dat klopt, en het is de reden dat mensen komen. Maar de kosten van het traject zitten op plekken die je niet verwacht: de zorgverzekering die je voortaan zelf koopt en die met je leeftijd hard oploopt, de 800.000 baht die vaststaat en dus geen rendement maakt, de vliegtickets en de zeevracht, en de jaarlijkse verlenging met alles eromheen. Reken het door met jullie eigen keuzes.

Van alle stappen in dit traject is dit degene waar mensen zich later op verkijken, dus hij staat hier vooraan in plaats van bij het afsluiten.

Binnen de EU schuif je met een S1 in bij het lokale zorgstelsel. Naar Thailand bestaat die route niet. Je Nederlandse basisverzekering stopt bij uitschrijving, er is geen verdrag, en je koopt voortaan zelf een internationale of Thaise polis. De Thaise private zorg is uitstekend en veel goedkoper dan de Nederlandse — maar de premie stijgt met je leeftijd, bestaande aandoeningen worden vaak uitgesloten, en boven een bepaalde leeftijd sluiten verzekeraars je gewoon niet meer nieuw aan.

Vraag daarom nú offertes op, ook voor over tien en twintig jaar, en bespreek eerlijk wat jullie doen als een polis wordt opgezegd of onbetaalbaar wordt. Dit is de vraag die bepaalt of Thailand voor jullie houdbaar is.

Naast de zorg verdienen drie dingen een eerlijk gesprek. De taal en het schrift: Thais heeft een eigen alfabet en is een toontaal, en buiten de expatplaatsen en de zorg is Engels beperkt. De status: je blijft gast, ook na twintig jaar — je kunt geen grond bezitten, je stemt nergens, en je verblijf hangt aan een jaarlijkse beslissing. En de afstand: elf uur vliegen, en bij familieomstandigheden in Nederland ben je niet morgen thuis. Bespreek ook wat er gebeurt als één van tweeën terug wil.

Kies hieronder de datum waarop jullie in Thailand willen staan. Het stappenplan rekent uit of dat haalbaar is en bewaakt vanaf dat moment de klokken van dit traject: de maanden dat je geld op een Thaise rekening moet staan vóór een verlenging, de negentig dagen tussen twee meldingen, de geldigheid van je re-entry permit en de 180 dagen die je fiscaal inwoner maken.