Het stappenplan voor Luxemburg

Als Nederlander heb je geen visum nodig en mag je in Luxemburg wonen zonder vergunning. Maar Luxemburg heeft twee klokken die de meeste EU-landen niet hebben. Binnen acht dagen na aankomst meld je je bij de bevolkingsdienst van je gemeente, met je paspoort en je huurcontract. En binnen drie maanden doe je bij diezelfde gemeente de registratieverklaring, waarna je het registratiebewijs krijgt — onbeperkt geldig.

Twee loketten, één gebouw, twee termijnen. Wie ze allebei haalt, is in Luxemburg klaar met verblijfsrecht.

De belasting. Het verdrag stamt uit 1968 en volgt het oude model: een pensioen uit een vroegere dienstbetrekking is slechts belastbaar in het woonland. Het verdrag kent geen socialezekerheidsartikel, dus je AOW valt onder het restartikel — óók exclusief bij het woonland. Nederland laat los, mits je de vrijstelling loonheffing aanvraagt.

Luxemburg belast wat het krijgt, progressief tot 42 procent, in een tabel die per belastingklasse verschilt en waarin een stel het inkomen door twee deelt. Op een buitenlands pensioen houdt Luxemburg niets in: je doet een jaaraangifte en betaalt vier voorschotten per jaar. Het overheidspensioen blijft Nederlands.

De zorg. Luxemburg is verdragsland. Met een Nederlands wettelijk pensioen loop je via het CAK: een S1-formulier, inschrijven bij de CNS, en je krijgt de Luxemburgse sociale zekerheidskaart. De zorg werkt met terugbetaling: je kiest vrij een arts, betaalt zelf en krijgt 88 procent terug — of de arts rekent direct met de kas af.

Luxemburg-stad is een internationale hoofdstad op een dorpse schaal, met Engels als werktaal in de banken en de instellingen. De gemeenten eromheen en het zuiden rond Esch zijn de woonwijken van dat land; het noorden, het Ösling in de Ardennen, is landelijk en goedkoper, maar niets in Luxemburg is goedkoop.

Drie talen zijn officieel: Luxemburgs, Frans en Duits. De overheid schrijft in het Frans, de kranten in het Duits, de buren spreken Luxemburgs en de school onderwijst in alle drie. Wie Duits leest, komt ver; wie Frans spreekt, komt verder. En reken de woonlasten eerlijk mee: huren en kopen kost in en rond de stad meer dan in de Randstad, en dat is de reden dat een derde van wie er werkt over de grens woont.

Het papierwerk is hier klein: de meldingen bij de gemeente, een zegel van 50 euro voor de auto, een rijbewijs dat je hoogstens vrijwillig laat registreren. Het geld zit in de woning — de borg, de huur, en bij een koop de 7 procent registratierechten waar de belastingkorting een deel van afhaalt — en in het leven zelf.

Bespreek de school vóór je de plek kiest. De Luxemburgse openbare school begint in het Luxemburgs, leert lezen in het Duits en schakelt over op het Frans — een driedubbele taalsprong voor een Nederlands kind. Er zijn openbare internationale scholen met Engelse en Franse secties, en dure private. Waar die staan, bepaalt waar je gaat wonen.

Vanaf hier telt alles terug. Dit traject kent drie klokken die je zelf start: acht dagen na aankomst voor de melding, drie maanden voor de registratie, en zes maanden voor de auto. Zet ze alle drie in je agenda op de dag dat je datum vaststaat.