Het stappenplan voor Nieuw-Zeeland

Hier zit het verschil met Canada en Australië, en het is een groot verschil. Daar bouw je een dossier op en dien je dat in vanuit Nederland; hier begint vrijwel alles bij een baanaanbod van een werkgever die door Immigration New Zealand is geaccrediteerd. Zonder die werkgever bestaat je aanvraag domweg niet.

Vier deuren zijn realistisch. Staat je beroep op tier 1 van de Green List, dan vraag je met dat baanaanbod meteen permanent verblijf aan — de snelste route die er is. Staat het op tier 2, dan werk je eerst 24 maanden in Nieuw-Zeeland en vraag je daarna verblijf aan. Staat het op geen van beide, dan is er de Skilled Migrant Category: zes punten plus een geschikte baan. En wie 18 tot en met 30 is, kan de hele volgorde omdraaien met een werkvakantie van twaalf maanden — daarmee ben je er, en zoek je ter plekke een werkgever die je verder helpt.

Dit is de vondst van deze corridor, en hij staat in vrijwel geen enkele Nederlandse gids. Wie voor het eerst fiscaal inwoner van Nieuw-Zeeland wordt — en de tien jaar daarvoor niet was — krijgt automatisch een tijdelijke vrijstelling van ongeveer vier jaar op vrijwel al zijn buitenlandse inkomen. Rente, dividend, huur uit je Nederlandse woning, inkomsten uit buitenlandse beleggingsfondsen: onbelast in Nieuw-Zeeland, achtenveertig maanden lang. Je hoeft niets aan te vragen; je krijgt hem als je eraan voldoet.

Twee dingen die je nu al moet weten, want ze veranderen je planning. Loon en inkomsten uit persoonlijke diensten die je in het buitenland verdient vallen er níét onder — het gaat om vermogen, niet om werk. En je kunt de vrijstelling maar één keer in je leven krijgen.

De adder zit in de ruil. Vraag je Working for Families aan — de Nieuw-Zeelandse kinderregeling, inclusief Best Start — dan eindigt de vrijstelling, ook als je partner hem aanvraagt. Voor een gezin met kinderen en weinig buitenlands vermogen is dat een makkelijke keuze; voor wie een Nederlandse woning verhuurt of een portefeuille heeft, kan het duizenden euro's per jaar schelen. Reken het uit vóór je iets aanvraagt, niet erna.

Zet meteen de datum in je agenda waarop het venster sluit. Daarna gelden de gewone regels, inclusief het FIF-regime op buitenlandse aandelen boven NZ$ 50.000 aanschafwaarde — zie stap 5.7.

Drie grenzen zijn hard, en het heeft geen zin er omheen te rekenen.

Leeftijd. Voor de verblijfsroutes ben je 55 jaar of jonger op het moment dat je aanvraagt. Geen uitzonderingen, geen ontheffing. Wie ouder is, houdt in de praktijk alleen een tijdelijke route over of de route via een kind dat er al woont — zie het artikel.

Engels. Nederlanders zijn niet vrijgesteld. Voor de hoofdaanvrager van een skilled residence-visum geldt IELTS 6.5 gemiddeld of een gelijkwaardige score op een van de andere geaccepteerde tests. Een thuis afgenomen test telt niet. Voor je partner en kinderen vanaf 16 geldt een lichtere eis: Engels spreken, óf de lessen in Nieuw-Zeeland vooruit betalen.

Gezondheid en karakter. Iedereen vanaf 15 jaar doet een medisch onderzoek mét thoraxfoto, bij een door Immigration New Zealand aangewezen arts. En iedereen vanaf 17 levert politieverklaringen in — van elk land waarvan je staatsburger bent en van elk land waar je de afgelopen tien jaar twaalf maanden of langer woonde. Die verklaringen mogen bij het indienen niet ouder dan zes maanden zijn. Dat is de reden dat ze in fase 2 staan en niet hier.

De aanvraag is hier duurder dan bij de meeste bestemmingen: reken op zo'n NZ$ 6.450 voor een verblijfsaanvraag, ongeacht of je hem via de Green List of via de punten doet. Daaronder zitten nog de taaltest, de medische keuring en de politieverklaringen.

Maar het echte geld zit verderop: de oceaan ertussen is de langste van alle bestemmingen die we aanbieden (zes tot negen weken varen), en je auto blijft hier — zie stap 4.4. Reken het door met jullie eigen keuzes voordat je ergens aan begint.

Nieuw-Zeeland is de verste bestemming op deze site, en dat is geen sfeerbeeld maar een feit met gevolgen. Een enkele reis kost je ruim vierentwintig uur en een tussenstop; even naar een begrafenis in Nederland is een week van je leven en een fors bedrag. Bespreek dat hardop, want het is de reden waarom mensen terugkeren.

Bespreek ook de dingen die pas later gaan wegen: de huizenprijzen in Auckland en Wellington, het feit dat je in de meeste plaatsen zonder auto vastzit, en dat je de eerste jaren geen huis mág kopen — dat is geen budgetkwestie maar een wet, en hij staat in stap 5.5.

Zet een datum waarop je wilt zijn vertrokken. Niet omdat hij vaststaat, maar omdat alles wat hierna komt een doorlooptijd heeft die je alleen kunt beoordelen tegen een datum: een baan zoeken duurt maanden, een huisdier een halfjaar, een container twee.

Vertrekklaar rekent voor je uit of het past, en zegt het eerlijk als dat niet zo is. Verschuiven mag altijd — de datum is van jou, niet van de tool.