Werken in Frankrijk: geen vergunning, geen verplichte kaart — wel de smic, de micro-entreprise en het diploma

Ja, je mag als Nederlander in Frankrijk werken zonder vergunning, in loondienst of als zelfstandige, en je hoeft daarvoor geen enkele verblijfsformaliteit te vervullen: Service-Public zegt dat de kaart die je mág aanvragen "niet verplicht" is. Wat het minimaal oplevert, is de smic: € 12,31 bruto per uur, € 1.867,02 bruto per maand bij een volle werkweek. De vondst voor wie voor zichzelf begint: het micro-entrepreneursregime rekent je sociale premies als een vast percentage van de omzet, zonder omzet geen premie. De valkuil is het gereglementeerde beroep, waarvoor een erkenningsprocedure nodig is vóór je mag beginnen — en die is iets anders dan de attestation de comparabilité van € 120 die een werkgever soms vraagt.

Wat verdien je minstens, en wat is de smic waard?

Smic (juni 2026)	Bruto	Netto, indicatief
Per uur	€ 12,31	€ 9,74
Per maand, 35 uur	€ 1.867,02	€ 1.477,93
Per jaar	€ 22.404,20	€ 17.735,19

Een werkgever die onder de smic betaalt, riskeert een boete van € 1.500 en een schadevergoeding aan de werknemer. Voor minderjarigen gelden lagere bedragen. Wat de tabel niet zegt: cao's (conventions collectives) leggen per sector vaak hogere minima vast, dus de smic is de bodem, niet de norm.

Heb je een verblijfskaart nodig om te werken?

Nee. Als EU-burger mag je je na de eerste drie maanden in Frankrijk vestigen om te werken, en een verblijfskaart "materialiseert" alleen rechten die je al hebt. Wie hem toch wil — sommige werkgevers en banken vragen ernaar — vraagt de kaart citoyen UE/EEE/Suisse – Toutes activités professionnelles online aan via ANEF. Hij is gratis en wordt afgegeven door de prefectuur van je woonplaats; de geldigheid is vijf jaar bij een vast contract, en bij een tijdelijk contract de looptijd plus zes maanden. Na vijf jaar onafgebroken legaal verblijf heb je een permanent verblijfsrecht, dat je met "elk middel" kunt aantonen: arbeidscontracten, inschrijving in het handelsregister, uitkeringsbewijzen.

Hoe begin je voor jezelf?

Met dezelfde stappen als een Fransman: een rechtsvorm kiezen, de inschrijving via het guichet unique, en bij een vennootschap statuten. Voor een EU-burger is er "geen enkele formaliteit" om een verblijfstitel te krijgen die het ondernemen toestaat. Voor wie alleen of klein begint, is de micro-entreprise de gangbare vorm: geen boekhouding op basis van winst, maar sociale premies als vast percentage van de omzet, maandelijks of per kwartaal aangegeven bij de Urssaf. De eerste aangifte kan pas na minstens 90 dagen.

Activiteit	Premie over de omzet
Verkoop van goederen	12,3%
Diensten (BIC)	21,2%
Vrij beroep, niet gereglementeerd (BNC)	25,6%
Vrij beroep onder de Cipav	23,2%
Verhuur van gemeubileerde woonruimte	21,2%

Kies je voor het versement libératoire, dan int de Urssaf ook de inkomstenbelasting mee en ligt het tarief een tot twee punten hoger. Is de omzet nul, dan is de premie nul — met als keerzijde dat je dan ook niets opbouwt, tenzij je vrijwillig het minimum betaalt. Wie twee jaar achter elkaar boven de omzetgrens van het regime uitkomt, valt terug op de gewone regeling voor zelfstandigen.

Zelfstandig vanaf dag één betekent ook zelf verzekerd vanaf dag één. Wie in loondienst gaat, zit via de werkgever meteen in de Franse zorg; wie zelfstandig begint, regelt de CPAM-inschrijving zelf, en die klok is de langste van de hele corridor.

Moet je diploma erkend worden?

Dat hangt af van je beroep. Is het niet gereglementeerd, dan beoordeelt de werkgever zelf wat je diploma waard is; hij kan een attestation de comparabilité vragen. Die geeft het centrum ENIC-NARIC France af als het buitenlandse diploma vergelijkbaar is met een Frans niveau. Het is een advies, geen recht: Service-Public zegt letterlijk dat het attest "geen juridische waarde heeft en niet verplicht is". Je vraagt het online aan, het kost € 120 — € 20 bij het indienen en € 100 bij de behandeling —, en het centrum antwoordt binnen maximaal vier maanden na betaling. Eén diploma per dossier; diploma's die alleen taalkennis bewijzen vallen erbuiten.

Is je beroep wél gereglementeerd — Service-Public noemt twee soorten: de vrije beroepen en ambten zoals advocaat, architect en arts, en de handels- en ambachtsberoepen zoals monteur en kapper — dan is de attestation niet genoeg: je doorloopt de erkenningsprocedure van de bevoegde instantie, die per beroep verschilt en die je via ENIC-NARIC kunt achterhalen. Doe dat vóór je een baan aanneemt, niet erna.

In het stappenplan voor Frankrijk hoort werk bij de eerste fase: of je in Frankrijk gaat werken, bepaalt hoe je in de zorg komt, en of de inkomenseis voor niet-werkenden op jou van toepassing is — wat Frankrijk daarbij mag vragen staat apart.

In Vertrekklaar is dit fase 1 van 5 van het traject, stap 1.1: dezelfde stappen, maar dan op jullie situatie — in jouw volgorde, afvinkbaar, en met de termijnen bewaakt. Bekijk het hele traject naar Frankrijk of ga meteen naar stap 1.1 in het open stappenplan.