Zorg op Sint-Maarten: geen CAK-route, een ZV voor werknemers — en verder jijzelf

Bij de EU-bestemmingen is de zorgparagraaf een geruststelling: de CAK-verdragsroute neemt gepensioneerden mee naar het woonlandstelsel. Op Sint-Maarten is de zorgparagraaf de plek waar trajecten stranden. Dit artikel legt uit waarom — en in welke volgorde je het dan wél regelt.

Geen verdrag, geen CAK — ook niet binnen het Koninkrijk

De Nederlandse buitenlandregeling werkt alleen in verdragslanden, en binnen het Koninkrijk bestaat geen zorgverdrag: Aruba, Curaçao, Sint-Maarten en de BES-eilanden staan niet op de lijst. Je basisverzekering eindigt op de dag van uitschrijving, en er komt niets voor in de plaats — geen S1, geen verdragsbijdrage, geen CAK-brief.

De wrange voetnoot van dit tweelandeneiland: wie vijfhonderd meter verderop op het Franse Saint-Martin gaat wonen, valt als gepensioneerde wél onder de verdragsregeling — dat deel is Frankrijk. Aan de Nederlandse kant van de grens regel je alles zelf.

De ZV: alleen voor werknemers onder de loongrens

Sint-Maarten heeft geen ingezetenenverzekering zoals de bvz van Curaçao. Uitvoeringsorgaan SZV verzekert onder de ziekteverzekering (ZV) alleen werknemers in loondienst onder de loongrens — XCG 120.000 per jaar sinds 2022 — via een premie die grotendeels bij de werkgever ligt. Wie eronder valt, is voor huisarts, ziekenhuis en medicijnen gedekt zodra de werkgever de aanmelding rond heeft.

Iedereen anders valt erbuiten: wie meer verdient, wie onderneemt, en iedereen die niet werkt — gepensioneerden voorop. Voor hen is een particuliere verzekering het stelsel, lokaal of internationaal.

Particulier verzekeren: de acceptatievraag eerst

En daar zit het breekpunt. Internationale expatpolissen accepteren nieuwe klanten met leeftijdsgrenzen en gezondheidsverklaringen: premies stijgen hard met de leeftijd, bestaande aandoeningen worden tijdelijk of blijvend uitgesloten, en boven de vijfenzeventig nemen veel verzekeraars geen nieuwe klanten meer aan. Wie op zijn achtenzestigste emigreert, betaalt fors; wie het op zijn achtenzeventigste probeert, vindt mogelijk geen dekking.

Draai de volgorde om: stel éérst de acceptatievraag — schriftelijk, met leeftijdsgrenzen en uitsluitingen zwart op wit — en zet dan pas onomkeerbare stappen als het opzeggen van je huur of het verkopen van je huis. En dek het gat: tussen je Nederlandse einddatum en je eerste verzekerde dag hoort een overbruggingspolis te zitten die medische kosten in de Cariben draagt.

Weeg ook wat het eiland zelf kan: voor complexe zorg vlieg je naar Colombia, Guadeloupe of de Verenigde Staten, en een goede polis dekt die evacuatie. Het St. Maarten Medical Center is een algemeen ziekenhuis, geen academisch centrum.

De lokale volksverzekeringen: AOV en AVBZ

Wie zich vestigt, draait wél mee in de volksverzekeringen van het eiland: je bouwt tussen je vijftiende en de pensioenleeftijd van 65 Sint-Maartense AOV op naar verzekerde jaren, naast wat je in Nederland aan AOW hebt staan — de twee worden later naast elkaar uitgekeerd. En op AOV-uitkeringen wordt, zolang je op het eiland woont, 1% AVBZ-premie voor de langdurige zorg ingehouden.

Voor de Nederlandse kant geldt de gewone emigratieles: AOW-opbouw stopt bij vertrek, en de vrijwillige voortzetting heeft een aanmeldtermijn van één jaar. De zorgtoeslag stopt met de basisverzekering mee — die post verdwijnt uit je begroting, de particuliere premie komt ervoor in de plaats, en die tweede is bijna altijd groter.