Direct naar de inhoud

Je buitenlandse partner mee terug naar Nederland: wat de IND vraagt

Wie na jaren in het buitenland terugkomt met een partner zonder EU-paspoort, ontdekt dat Nederlander zijn niet genoeg is. De inkomenseis, het examen vooraf, de kosten en de termijn, en waarom terugkeren uit een ander EU-land een andere route geeft.

4 min lezenLaatst bijgewerkt:

Je hebt tien jaar in Bangkok, Kaapstad of Houston gewoond, je bent er getrouwd, en nu gaan jullie samen naar Nederland. Jij bent Nederlander. Dat lijkt genoeg. Het is het niet: voor je partner begint hier een aanvraag bij de IND, en die aanvraag stelt eisen aan jóú.

Dit is het deel van een terugkeer dat het langst duurt en het vaakst misloopt. Begin er dus mee, en niet met de verhuizer.

Eerst: welk paspoort heeft je partner?

Heeft je partner de nationaliteit van een land van de EU, de EER of Zwitserland, dan geldt het vrije verkeer. Je partner hoeft zich niet bij de IND te melden. Wel inschrijven bij de gemeente en binnen vier maanden een zorgverzekering afsluiten, net als jij.

Heeft je partner een paspoort van buiten de EU, dan is de rest van dit artikel voor jullie.

De gewone route: verblijfsvergunning als partner

Je partner vraagt een verblijfsvergunning aan om bij jou te verblijven. Is er een machtiging tot voorlopig verblijf (mvv) nodig, dan gaan die twee in één aanvraag. De voorwaarden in het kort:

  • Jullie zijn beiden 21 jaar of ouder.
  • Jullie gaan in Nederland samenwonen en schrijven je op hetzelfde adres in bij de gemeente.
  • Je partner slaagt vóór de aanvraag voor het basisexamen inburgering buitenland: lezen, spreken en kennis van de Nederlandse samenleving. Het volledige examen kost € 150.
  • Jij hebt zelfstandig, duurzaam en voldoende inkomen.

De aanvraag kost € 254 aan leges, en de IND heeft een beslistermijn van negentig dagen. Na een positieve beslissing maakt je partner binnen drie maanden een afspraak bij de Nederlandse ambassade of het consulaat om de mvv op te halen.

Wie de nationaliteit heeft van onder meer Australië, Canada, Japan, Nieuw-Zeeland, het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten of Zuid-Korea, heeft geen mvv nodig, en dan ook geen basisexamen in het buitenland.

De inkomenseis is waar het vastloopt

Voor de tweede helft van 2026 is het normbedrag € 2.337,00 bruto per maand, zonder vakantiegeld. Het bedrag wijzigt elk half jaar.

Voldoende is niet genoeg: het inkomen moet ook duurzaam zijn. Dat is het als je arbeidscontract op het moment van de aanvraag nog minstens twaalf maanden loopt. Heb je dat niet, dan kijkt de IND drie jaar terug en moet je over die periode gemiddeld genoeg hebben verdiend. En het moet zelfstandig zijn: inkomen uit werk dat is toegestaan. Bijstand telt niet.

Hier zit de valkuil voor terugkeerders. Wie zijn baan in het buitenland opzegt, naar Nederland verhuist en dan werk gaat zoeken, heeft op het moment van de aanvraag geen contract van twaalf maanden. Je partner kan dan niet meteen komen. De volgorde die werkt is andersom: eerst het Nederlandse contract, dan de aanvraag, dan de verhuizing.

Of je de aanvraag als referent al kunt indienen terwijl je zelf nog in het buitenland woont, en hoe de IND een buitenlands contract weegt, staat niet op de pagina's van de IND. Vraag het de IND voordat je plant.

Uit een ander EU-land terug: een andere toets

Woonden jullie samen in een ander land van de EU, de EER of Zwitserland, dan is er een tweede weg. Wie daar gebruik heeft gemaakt van het vrije verkeer, neemt dat recht mee terug. De IND toetst dan aan het EU-recht in plaats van aan de Nederlandse regels voor gezinsmigratie.

De voorwaarden: jullie hebben er minstens drie maanden aaneengesloten samen gewoond volgens de Europese verblijfsregels, en jullie hadden er daadwerkelijk een gezinsleven. De toetsing kost € 85, de IND beslist binnen zes maanden, en het document is vijf jaar geldig.

De IND kijkt naar de feiten: een huurcontract, werk, een inschrijving, een gezamenlijk leven. Een adres op papier is geen verblijf.

Na aankomst

Je partner schrijft zich, net als jij, binnen vijf dagen in bij de gemeente en sluit binnen vier maanden een zorgverzekering af. Bij de inschrijving krijgt je partner een burgerservicenummer. Voor een in het buitenland gesloten huwelijk wil de gemeente de akte zien, gelegaliseerd of met een apostille, en die regel je in het land van afgifte, vóór vertrek.

Wat je hiervan meeneemt

De vergunning van je partner bepaalt je planning, niet andersom. Reken op maanden, begin met het examen en het contract, en vraag bij twijfel een migratiejurist: dit is het ene onderdeel van een terugkeer waar een fout een gezin uit elkaar houdt.

Het terugkeerplan van Vertrekklaar zet deze stap vooraan als je aangeeft dat je partner geen EU-paspoort heeft, met de rest van je terugkeer erachter, op je eigen aankomstdatum.

Waar dit op rust

De feiten in dit artikel komen van deze officiële pagina's. Regels veranderen — bij twijfel is de bron leidend, niet dit artikel.

Verder lezen

Klaar om te beginnen?

Vierenveertig trajecten staan volledig klaar — België, Bulgarije, Cyprus, Denemarken, Duitsland, Engeland, Estland, Finland, Frankrijk, Griekenland, Hongarije, Ierland, Italië, Kroatië, Luxemburg, Malta, Noorwegen, Oostenrijk, Polen, Portugal, Spanje, Tsjechië, Zweden, Zwitserland, Aruba, Bonaire, Curaçao, Sint-Maarten, Amerika, Canada, Costa Rica, Mexico, Panama, Suriname, China, Dubai, Indonesië, Japan, Thailand, Turkije, Marokko, Zuid-Afrika, Australië en Nieuw-Zeeland: je stappenplan, je documenten en je kosten op één plek, met de timing bewaakt. Eén keer betalen, en het is van jullie.