Werken in Amerika: je werkrecht hangt aan je status, en niet aan een vergunning

Mag je in Amerika werken? Dat hangt niet af van een vergunning die je aanvraagt, maar van de status waarmee je binnenkomt: er is geen loket waar je als Nederlander "een werkvergunning" haalt. De vondst bij de bron: de partner van een E-2-houder is sinds 2022 werkgerechtigd op grond van zijn status alleen, terwijl de E-2-houder zelf alleen in de eigen onderneming mag werken. De arbeidsmarkt daarna is de tweede verrassing: een federaal minimumloon van $7,25 per uur, geen wettelijke vakantiedagen en twaalf weken onbetaald zorgverlof. De valkuil is werken buiten de grenzen van je status; dat zet je verblijf op het spel.

Welke status geeft welk werkrecht?

De immigratiedienst USCIS onderscheidt drie routes: tijdelijk werk op een nonimmigrant-visum, waarbij doorgaans een werkgever een petitie voor je indient; permanent werk via een employment-based green card; en studie of uitwisseling. Binnen die routes verschilt wat je mag:

Status	Voor wie werken	Wat je nodig hebt
E-2 (investeerder)	alleen de activiteit waarvoor de status is verleend, dus het eigen bedrijf	het visum zelf; verblijf in stappen van maximaal 2 jaar, onbeperkt te verlengen
E-2S (partner van E-2)	elke werkgever	werkrecht volgt uit de status; sinds 30 januari 2022 met een eigen toelatingscode
H-1B, L-1 (werknemer)	de werkgever die de petitie indiende	het visum; wisselen van werkgever vraagt een nieuwe petitie
Meereizende partner op L-2	elke werkgever	zie het artikel over de L-2
Overige categorieën met werkrecht op aanvraag	afhankelijk van de categorie	Employment Authorization Document via formulier I-765

De E-2 verdient de nadruk, omdat het de Nederlandse route is. De investeerder mag uitsluitend werken in de activiteit waarvoor de classificatie is verleend; een baan ernaast valt daarbuiten. Partner en ongehuwde kinderen onder de 21 mogen mee, ongeacht hun nationaliteit; de partner is werkgerechtigd op grond van zijn status, de kinderen niet.

Wat is een Employment Authorization Document?

Voor categorieën waarin het werkrecht niet automatisch uit de status volgt, vraag je met formulier I-765 een Employment Authorization Document (EAD) aan, de werkkaart. Na goedkeuring wordt de kaart binnen twee weken aangemaakt en per post verzonden; USCIS vraagt dertig dagen geduld voordat je navraag doet. Een verlenging dien je tot 180 dagen vóór het verlopen van je huidige kaart in. Het tarief verschilt per categorie; controleer het bij USCIS op de dag dat je indient.

Bij elke aanstelling vult de werkgever formulier I-9 in, de verificatie van identiteit en werkrecht. Jij vult je deel in en toont documenten uit de lijsten die bij het formulier horen; je paspoort met verblijfsdocumenten of je EAD zijn daarvoor de gangbare stukken. Zonder Social Security Number kun je wel aan het werk, maar salaris en belastingaangifte lopen uiteindelijk op dat nummer; hoe je het aanvraagt staat in je eerste weken in Amerika. Wie geen SSN kan krijgen maar wel aangifte moet doen, gebruikt een ITIN, een negencijferig belastingnummer van de IRS dat geen werkrecht geeft.

Werk nooit buiten de grenzen van je status. Een E-2-houder die ernaast voor een ander bedrijf werkt, of een meereizend kind dat een bijbaan neemt, overtreedt de voorwaarden van het verblijf. Dat is geen boete maar een risico voor het visum zelf, en daarmee voor het hele gezin. Twijfel je of iets binnen je status valt, vraag het vóór je begint.

Wat regelt de Amerikaanse arbeidswet, en wat niet?

Minder dan de Nederlandse. Het federale minimumloon is $7,25 per uur; veel staten hebben een hoger eigen minimum, en dan geldt het hoogste van de twee. Vakantiedagen, ziektedagen en feestdagen zijn geen wettelijk recht: de federale wet verplicht geen betaling voor niet-gewerkte tijd, dus wat je krijgt staat in je contract of het personeelsbeleid, nergens anders. Het enige federale verlofrecht is de Family and Medical Leave Act: maximaal twaalf werkweken onbetaald verlof per twaalf maanden, voor een geboorte, adoptie, eigen ernstige ziekte of de zorg voor een naaste. Het geldt bij werkgevers met vijftig of meer werknemers, en pas als je er twaalf maanden werkt en minstens 1.250 uur hebt gemaakt. Je baan is dan beschermd, je salaris loopt niet door.

Onderhandel dus over vakantiedagen, ziektegeld en de zorgverzekering vóór je tekent, want de wet vult niets aan; het zorgverhaal is in Amerika hard.

Telt mijn Nederlandse diploma?

Voor werk buiten de EU adviseert Nuffic om bij de ENIC-NARIC van het land, of bij het ministerie van Onderwijs, na te vragen of je beroep er beschermd is. Is het beschermd, dan vraag je daar toestemming voordat je het mag uitoefenen; is het niet beschermd, dan mag je meestal zonder toestemming aan het werk en is het aan de werkgever wat je diploma waard is. Nuffic kan een diplomabeschrijving in het Engels opstellen die uitlegt met welk diploma in het land van bestemming het jouwe het best vergelijkbaar is; vraag die aan vóór vertrek.

Als zelfstandige

Ondernemen in de VS loopt voor Nederlanders vrijwel altijd via de E-2: een eigen onderneming waarin je zelf werkt, met de beperking dat je werkrecht ophoudt bij de deur van dat bedrijf. Freelancen op een werknemersvisum kan niet; dat werkrecht is gebonden aan de werkgever van de petitie. Hoe de routes zich verhouden staat in de vijf sleutels naar Amerika, en de plaats van deze stap in het traject op /amerika.

In Vertrekklaar is dit fase 2 van 5 van het traject, stap 2.4: dezelfde stappen, maar dan op jullie situatie — in jouw volgorde, afvinkbaar, en met de termijnen bewaakt. Bekijk het hele traject naar Amerika of ga meteen naar stap 2.4 in het open stappenplan.