De verblijfsroutes naar Mexico: twee kaarten, drempels in UMA en dertig dagen na de landing

De meeste Nederlandstalige pagina's over Mexico beginnen bij het strand en eindigen bij "180 dagen visumvrij". Dat laatste klopt, en het is precies de reden dat mensen vastlopen: 180 dagen is een toeristenverblijf, geen verblijfsrecht, en het is niet om te zetten. Wie wil blijven, begint in Den Haag.

Twee kaarten, één poort

Mexico kent voor wie blijft twee kaarten, en ze beginnen allebei met een visum bij een consulaat buiten Mexico.

De residente temporal is de route van vrijwel iedereen. Het visum krijg je op vertoon van je middelen; in Mexico wissel je het binnen dertig dagen om voor de kaart. De eerste kaart geldt één jaar, daarna verleng je bij het INM met één, twee of drie jaar tot in totaal vier — en na die vier jaar vraag je de permanente kaart aan, zonder nieuwe middelentoets.

De residente permanente is dezelfde poort, maar meteen voor altijd. De Lineamientos openen die deur voor één groep: jubilados o pensionados. Wie een pensioen heeft en de hogere lat haalt, hoeft nooit te verlengen.

Wat de folder bij die tweede kaart niet noemt: een residente permanente mag geen auto op buitenlands kenteken in het land hebben, en de kaart maakt je in de ogen van de Mexicaanse fiscus niet meer "tijdelijk". Wie de lat haalt maar eerst een jaar wil proefdraaien, begint tijdelijk en gaat later permanent.

De drempels, in UMA en in peso's

De Lineamientos van 25 juli 2025 zetten de drempels niet in peso's maar in UMA-dagen — de Unidad de Medida y Actualización, een rekeneenheid die INEGI elk jaar in februari bijstelt. In 2026 staat de UMA op 117,31 peso per dag. Dat maakt oude consulaatspagina's met dollarbedragen stil onwaar; reken zelf, met de UMA van het jaar waarin je aanvraagt.

Voor de tijdelijke kaart op eigen middelen:

• inkomen van meer dan 680 UMA-dagen per maand, zes maanden lang — in 2026 ruim 79.771 peso, bij een koers rond de eenentwintig peso per euro grofweg 3.800 euro per maand; of
• een gemiddeld saldo van 11.460 UMA-dagen over de laatste twaalf maanden — ruim 1.344.373 peso, zo'n 64.000 euro.

Voor de permanente kaart als gepensioneerde:

• een pensioen van meer dan 1.140 UMA-dagen per maand, zes maanden lang — 133.733 peso, ruim 6.300 euro; of
• een saldo van 45.850 UMA-dagen over twaalf maanden — 5.378.664 peso, een kwart miljoen euro.

AOW en bedrijfspensioen tellen samen. Netto betekent vrij van lasten: het consulaat kijkt naar wat er op je rekening binnenkomt. En de afschriften moeten per maand, met een verklaring of stempel van de bank — een uitdraai uit de app is niet genoeg. Die bankverklaring is de traagste post van het hele dossier; vraag hem als eerste aan.

De aanvraag in Den Haag

Je maakt een afspraak bij het consulaat, komt persoonlijk met je paspoort, de bewijzen van je middelen en een pasfoto, en betaalt de leges: 913,15 peso volgens artikel 22 van de Ley Federal de Derechos, in Nederland omgerekend naar euro's of dollars. Het consulaat beslist binnen tien werkdagen.

Het visum is 180 dagen geldig, voor één binnenkomst. Reken dus terug vanaf je vertrekdatum: te vroeg aangevraagd verloopt het vóór je vliegt, te laat en je vertrekt zonder. Drie maanden vóór de vlucht is een goed moment.

Over documenten: Mexico doet mee aan het apostilleverdrag, en het consulaat vraagt bij niet-Nederlandse of niet-Mexicaanse stukken om apostille of legalisatie en een gewone Spaanse vertaling — geen beëdigde. Het precieze lijstje wisselt per consulaat en per jaar; vraag het op vóór je apostilles laat zetten.

De dertig dagen na de landing

Bij binnenkomst krijg je een inreisregistratie die "canje" vermeldt. Vanaf die dag lopen dertig dagen: binnen die termijn dien je bij het INM-kantoor van je woonplaats de omwisseling in voor de tarjeta de residente, met je paspoort, het visum, de inreisregistratie, het formulier en het betaalbewijs van de leges. Je levert foto's en vingerafdrukken in en krijgt de kaart — soms dezelfde dag, meestal binnen weken.

Mis je de termijn, dan vervalt het visum en begin je opnieuw in Den Haag. En verlaat het land niet terwijl de aanvraag loopt, tenzij je bij het INM een uitreis- en terugkeervergunning hebt gehaald.

De leges voor de kaart betaal je pas hier, volgens artikel 8 van de Ley Federal de Derechos: 11.140,74 peso voor een tijdelijke kaart van één jaar, 16.693,36 voor twee, 21.142,58 voor drie, 25.057,82 voor vier — en 13.578,96 voor de permanente kaart. Wie de kaart verliest, betaalt 1.640,45 voor een nieuwe.

Partner en kinderen: unidad familiar

Wie meegaat, doet niet zelf de middelentoets maar lift mee op de kaart van de hoofdaanvrager. Het bewijs is de band: een huwelijksakte of het bewijs van samenwonen, de geboorteakten van de kinderen. Daarbovenop een eigen, lagere middelentoets per gezinslid: 220 UMA-dagen per maand — ruim 25.808 peso — over zes maanden, uit het inkomen van de hoofdaanvrager.

Laat de akten in Nederland apostilleren vóór vertrek; in Mexico is dat niet meer te regelen. En weet dat de kaart van een gezinslid dezelfde geldigheid heeft als die van de hoofdaanvrager: vervalt de ene, dan vervalt de andere.

Wat er ná de kaart komt

De kaart is het begin van een keten, niet het einde. Met de kaart krijg je je CURP, het persoonsnummer waar de bank, de belastingdienst, het rijbewijs en de zorgpolis aan hangen. Daarna een adresbewijs, een bankrekening, en het belastingnummer bij de SAT. Die volgorde staat in het stappenplan; de rest van deze kennisbank gaat over wat er daarna met je inkomen en je zorg gebeurt — en dat is bij Mexico het echte verhaal.