Huis kopen in China: pas na een jaar, één woning — en de grond blijft van de staat

Eerst de volgorde die op deze site vastligt: in je eerste jaar koop je niet — je huurt, je leert je stad kennen, en pas daarna beslis je. In China valt die huisregel samen met de wet: kopen mág pas na een jaar.

De toegangseis: een jaar, één woning, eigen gebruik

De landelijke regel voor buitenlandse particulieren stamt uit 2006 en staat nog overeind: je mag één woning voor eigen gebruik kopen, mits je minstens een jaar in China hebt gewerkt of gestudeerd — je werkvergunning en verblijfshistorie zijn dus letterlijk je toegangsbewijs tot de woningmarkt. Let op twee dingen: grote steden leggen er eigen aankoopregels bovenop (de eisen in Shanghai of Beijing kunnen strenger zijn dan de landelijke lat), en een actuele officiële Engelstalige publicatie van deze regels is schaars — laat het lokale vastgoedregistratiekantoor of je werkgever de eisen voor jóúw stad bevestigen vóór je gaat bezichtigen. Verhuren of doorverkopen als belegging is niet waarvoor de regeling bedoeld is: "eigen gebruik" wordt gecontroleerd.

Wat je koopt: het gebouw, niet de grond

Alle stedelijke grond in China is staatseigendom. Wat bij een woning hoort is een grondgebruiksrecht van zeventig jaar — jij wordt eigenaar van het gebouw, met dat recht eronder. Bij bestaande bouw telt de resterende termijn: een appartement uit 2005 heeft geen zeventig maar nog zo'n vijftig jaar op de teller. Het Chinese recht voorziet in verlenging van woonrechten na afloop, maar de precieze voorwaarden daarvan zijn nog in ontwikkeling — vraag er bij oudere complexen naar, en reken de resterende termijn mee in wat je biedt.

De belasting: mild sinds december 2024

Bij de verwerving betaal je de deed tax, die je vóór de registratie moet voldoen. De wet zet het tarief op 3 tot 5 procent, maar voor particuliere woningkopers geldt sinds 1 december 2024 landelijk een verlaagd tarief: 1% voor woningen tot en met 140 m² (eerste én tweede woning) en 1,5% voor een grotere eerste woning. Daarnaast betaal je registratiekosten en, bij nieuwbouw, loopt de betaling via de projectrekening van de ontwikkelaar. Een landelijke jáárlijkse woningbelasting kent het vasteland vooralsnog niet — plannen daarvoor bestaan al jaren, dus reken er niet op dat dit zo blijft. Hoe je verdere leven daar digitaal en praktisch werkt, lees je in digitaal leven in China en je eerste weken in China.

In Vertrekklaar is dit fase 5 van 5 van het traject: dezelfde stappen, maar dan op jullie situatie — in jouw volgorde, afvinkbaar, en met de termijnen bewaakt. Bekijk het hele traject naar China.