Direct naar de inhoud

Huis kopen in Costa Rica: de tweehonderd meter, de vijf jaar, en 1,5 procent

Een buitenlander mag in Costa Rica overal op eigen naam kopen, met één grens: de eerste tweehonderd meter vanaf de vloedlijn zijn van de staat. De eerste vijftig meter zijn openbaar, de volgende honderdvijftig alleen in concessie — en die krijgt een buitenlander pas na vijf jaar wonen. Daar buiten betaal je 1,5 procent overdrachtsbelasting, zegels en de notaris, en bij verkoop 15 procent over de winst.

3 min lezenLaatst bijgewerkt:

Kopen in Costa Rica is voor een buitenlander even vrij als voor een Costa Ricaan, en precies daar gaat het aan de kust mis: de vrijheid geldt voor getiteld eigendom, en het strand is dat nooit.

De tweehonderd meter

Artikel 9 van de kustwet van 1977 legt de zona marítimo terrestre vast: een strook van tweehonderd meter breed langs beide kusten, gemeten vanaf de gewone vloedlijn. Artikel 10 deelt haar in tweeën. De eerste vijftig meter zijn de openbare zone: van iedereen en van niemand, niet te bezitten, niet te bebouwen. De volgende honderdvijftig meter zijn de beperkte zone: staatsgrond die de gemeente in concessie geeft, voor een termijn, tegen een jaarlijkse canon.

En dan artikel 47: geen concessie aan een buitenlander die nog geen vijf jaar in het land woont, en niet aan een vennootschap waarvan de aandelen of het kapitaal voor meer dan de helft buitenlands zijn. Wat je aan de kust als "beachfront for sale" ziet, is dus óf een concessie waar je als nieuwkomer geen recht op hebt, óf een constructie via een vennootschap die de wet ongeldig verklaart, óf — en dat is de goede variant — getiteld eigendom achter de tweehonderd meter.

Getiteld, of niet

Buiten de kustzone koop je op eigen naam, en het eigendom staat in het Registro Nacional op een eigen nummer. De eerste vraag bij elke woning is dus of ze getiteld is en wat het register zegt: eigenaar, hypotheken, beslagen, erfdienstbaarheden. Een advocaat leest dat in een dag. Neem een eigen advocaat, want de notaris in Costa Rica is een advocaat die de akte verlijdt en voor beide partijen werkt.

Let op het verschil met "derecho de posesión": bezit zonder titel, dat wordt verkocht als ware het eigendom en dat geen bank financiert. Wat niet in het register staat, koop je niet.

Wat het kost

De koper betaalt de overdrachtsbelasting van 1,5 procent, over de hoogste van de koopprijs en de fiscale waarde — het ministerie van Financiën legt de tarief en de grondslag uit in zijn eigen handleiding. Daarbij de registerzegels en de notaris, die per tarief rekent. Bij elkaar tussen de drie en zes procent, en de bank komt er zelden bij: Costa Ricaanse banken financieren buitenlanders zelden en tegen rentes die een Nederlander niet kent, dus vrijwel iedereen koopt met eigen geld.

De korting van twintig procent op de overdrachtsbelasting uit de wet van 2021 hoorde bij de voordelen die alleen in de eerste vijf jaar van die wet konden worden aangevraagd; die eindigden op 14 juli 2026. Wie nu koopt, betaalt de volle 1,5 procent.

Elk jaar daarna betaal je de gemeente een kleine onroerendezaakbelasting en — boven een drempel — de landelijke belasting op luxewoningen. En bij verkoop belast Costa Rica de winst met 15 procent; voor vastgoed van vóór juli 2019 mag de verkoper eenmalig kiezen voor 2,25 procent over de verkoopprijs.

En Nederland

Met vastgoed heeft de Nederlandse belasting geen verdrag nodig om te weten wat ze doet: onroerende zaken in Nederland zijn altijd in Nederland belast, ook als je in Costa Rica woont. Een huis in Costa Rica is Costa Ricaans inkomen zodra je het verhuurt, en Costa Ricaanse winst zodra je het verkoopt — en dat is precies het inkomen dat Costa Rica wél belast. Zie het artikel over AOW, pensioen en belasting voor de hele som.

Waar dit op rust

De feiten in dit artikel komen van deze officiële pagina's. Regels veranderen — bij twijfel is de bron leidend, niet dit artikel.

Verder lezen

De vertrekgids

Vijf mails, en je overziet je hele traject

Nog niet klaar om te beginnen? Dan sturen we je de vertrekgids voor Costa Rica: vijf mails in anderhalve week, met de volgorde, de valkuilen en de echte kosten. Daarna één keer de vraag hoe het ervoor staat, en verder alleen een korte update als er in Costa Rica echt iets verandert — hooguit één per maand, geen nieuwsbrief, en uitzetten kan altijd.

Je adres wordt alleen voor de gids en de maandelijkse update gebruikt. Uitschrijven kan onder elke mail.

Klaar om te beginnen?

Vierenveertig trajecten staan volledig klaar — België, Cyprus, Denemarken, Duitsland, Engeland, Estland, Finland, Frankrijk, Griekenland, Ierland, Polen, Tsjechië, Hongarije, Bulgarije, Luxemburg, Italië, Kroatië, Malta, Noorwegen, Oostenrijk, Portugal, Spanje, Zweden, Zwitserland, Aruba, Bonaire, Curaçao, Sint-Maarten, Amerika, Canada, Panama, Mexico, Costa Rica, Suriname, China, Dubai, Indonesië, Japan, Thailand, Turkije, Zuid-Afrika, Marokko, Australië en Nieuw-Zeeland: je stappenplan, je documenten en je kosten op één plek, met de timing bewaakt. Eén keer betalen, en het is van jullie.