De verblijfsroutes naar Marokko: één vraag gaat aan alle andere vooraf

De meeste emigratietrajecten beginnen met de vraag wat je gaat doen. Dit traject begint met de vraag wie je bent.

De splitsing die geen ander land kent

Wet 02-03 regelt binnenkomst en verblijf van vreemdelingen in Marokko. Wie naast de Nederlandse ook de Marokkaanse nationaliteit heeft, is in Marokko geen vreemdeling en valt buiten die wet. Geen verblijfskaart, geen motiefvermelding, geen verlengklok.

Dat is geen randgeval. De Marokkaanse nationaliteit gaat via afstamming over en is niet op te geven. Veel Nederlanders hebben haar dus zonder er ooit iets mee gedaan te hebben — soms zonder het zeker te weten.

Weet je het niet, dan is dat uitzoeken de eerste stap van je emigratie en niet een detail voor onderweg. Het Marokkaanse consulaat kan vaststellen of je in de registers staat. Sta je erin, dan loopt je traject via de Marokkaanse identiteitskaart, en die is daarna de sleutel tot vrijwel alles: de bank, het kadaster, het inschrijven van kinderen.

Wie nooit eerder Marokkaanse papieren had en van wie de akten van de ouders ontbreken, kijkt aan tegen een dossier van maanden. Begin er daarom vroeg mee.

Heb je die nationaliteit niet: de carte d'immatriculation

Als Nederlander reis je zonder visum Marokko in. Wil je er langer dan negentig dagen blijven, dan heb je een carte d'immatriculation nodig. De aanvraag dien je in bij de politie of de koninklijke gendarmerie van de plaats waar je woont, binnen negentig dagen na binnenkomst.

Let op dat woord: indienen. De klok loopt op de aanvraag, niet op de afgifte. Dat scheelt, want het verzamelen van de stukken kost meer tijd dan negentig dagen doet vermoeden. Tot de kaart er is, krijg je een ontvangstbewijs dat hem tijdelijk vervangt — bewaar dat zorgvuldig, want het is dan je enige verblijfstitel.

De drie vermeldingen

De kaart bestaat in drie smaken, en de vermelding volgt je reden van verblijf.

• Visiteur — voor gepensioneerden en renteniers. Vrijwel iedereen die vanuit Nederland met pensioen of eigen middelen komt, valt hieronder.
• Travail — voor wie in loondienst gaat. De arbeidsovereenkomst hoort goedgekeurd te zijn voordat de kaart wordt afgegeven.
• Étudiant — voor wie er studeert.

De kaart wordt afgegeven voor één tot tien jaar en telkens voor dezelfde periode verlengd. In de praktijk is een eerste kaart kort en worden latere langer. Zet de einddatum in je agenda op de dag dat je hem krijgt: dit is een klok die je zelf bewaakt, want niemand stuurt je een herinnering.

Wat je meeneemt naar het loket

Reken op de vaste kern: je paspoort, pasfoto's, een bewijs van je woonadres in Marokko, bewijs dat je jezelf kunt onderhouden zonder er te werken, en een medische verklaring.

De precieze lijst verschilt per vermelding én per prefectuur. Dat is geen slordigheid van dit artikel maar de praktijk van dit land: vraag de lijst op bij de prefectuur waar je gaat wonen, en doe dat vóór je vertrekt. Een vast minimumbedrag aan middelen dat overal geldt, is er niet — de prefectuur beoordeelt zelf, en een ruime marge helpt.

De volgorde die werkt

Alles wat na aankomst komt, hangt aan één papier: het bewijs van je adres. Een huurcontract of eigendomsakte is de basis, en veel gemeenten kennen daarnaast een verklaring van woonplaats. Regel dat als eerste en houd meerdere gewaarmerkte kopieën aan — je levert ze bij elk loket opnieuw in.

Daarna pas de verblijfsaanvraag, en daarna pas de bank. In die volgorde, want elk loket vraagt het papier van het vorige.